เก่งจนไม่มีใครแทนได้ อาจเป็นกับดักที่สวยที่สุด

ในช่วงแรกของการทำงาน การเป็นคนที่ "ขาดไม่ได้" คือสิ่งที่เราไล่ตาม เพราะมันแปลว่ามีคุณค่า

แต่พอเวลาผ่านไป คนกลุ่มนี้มักเป็นกลุ่มเดียวกับที่ลาพักร้อนไม่ได้ เลื่อนตำแหน่งไม่ได้ เพราะไม่มีใครมาทำแทนในตำแหน่งเดิม

ความมั่นคงที่แท้จริงอยู่ตรงไหน

ความมั่นคงไม่ได้อยู่ที่การเป็นคนเดียวที่ทำงานนี้เป็น แต่อยู่ที่ ความสามารถที่ย้ายไปที่ไหนก็ยังใช้ได้

ความรู้เฉพาะระบบภายในองค์กรหนึ่ง มีค่าเฉพาะในองค์กรนั้น ส่วนความสามารถในการพาคนทำงานร่วมกัน การตัดสินใจภายใต้ข้อมูลไม่ครบ การสื่อสารเรื่องยากให้เข้าใจง่าย — สามอย่างนี้ติดตัวไปทุกที่

คำถามที่ควรถามตัวเองปีละครั้ง

• ถ้าพรุ่งนี้ต้องออกจากงานนี้ อะไรคือสิ่งที่ยังขายได้
• ในหนึ่งปีที่ผ่านมา เราได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อนบ้าง
• เราสอนงานที่เราทำให้คนอื่นได้กี่เปอร์เซ็นต์แล้ว

ข้อสุดท้ายสำคัญกว่าที่คิด เพราะคนที่สอนงานตัวเองให้คนอื่นได้ คือคนที่ว่างพอจะไปรับงานที่ใหญ่กว่าเดิม

เริ่มจากงานเดียว

เลือกงานประจำที่คุณทำอยู่คนเดียวมาหนึ่งอย่าง แล้วเขียนวิธีทำให้จบใน 1 หน้า

แค่นี้ก็เปลี่ยนสถานะจาก "คนที่ขาดไม่ได้" เป็น "คนที่สร้างระบบให้ทีม" ซึ่งเป็นคนละระดับกันในสายตาขององค์กร