ตารางที่แน่น ไม่ได้แปลว่าชีวิตเต็ม

ลองเปิดปฏิทินสัปดาห์ที่ผ่านมาแล้วถามคำถามเดียว: มีกี่รายการที่คุณเลือกใส่เข้าไปเอง

คำตอบของคนส่วนใหญ่ทำให้ตกใจ เพราะเกือบทั้งหมดเป็นสิ่งที่ถูกใส่มาโดยคนอื่น หรือถูกใส่มาเพราะเราปฏิเสธไม่เป็น

ความยุ่งเป็นที่หลบที่ดีมาก

ตราบใดที่ยังยุ่ง เราไม่ต้องตอบคำถามยาก ๆ ว่าตกลงเราอยากใช้ชีวิตแบบไหน

และสังคมก็ให้รางวัลกับความยุ่ง — ไม่มีใครถามคนที่ตอบว่า "ยุ่งมาก" ต่อว่ายุ่งกับอะไร

ทดสอบง่าย ๆ

ลองแบ่งรายการในปฏิทินเป็นสามกอง

• กองที่เลือกเอง และยังอยากทำอยู่
• กองที่เคยเลือก แต่ตอนนี้ทำเพราะความเคยชิน
• กองที่ไม่เคยเลือก แค่ปฏิเสธไม่ทัน

กองที่สองมักใหญ่ที่สุด และเป็นกองที่ตัดง่ายที่สุดโดยไม่มีใครว่าอะไร

เว้นที่ว่างไว้อย่างตั้งใจ

ช่องว่างในปฏิทินไม่ใช่พื้นที่รอให้ถูกเติม แต่คือที่ที่ความคิดดี ๆ มักเกิด

ลองจองเวลาว่างไว้ในปฏิทินเหมือนจองประชุม สัปดาห์ละสองชั่วโมง แล้วปกป้องมันเหมือนที่ปกป้องประชุมกับลูกค้า

คนที่ทำได้จริงจะบอกตรงกันว่า ช่วงเวลานั้นแหละที่กลายเป็นช่วงที่มีค่าที่สุดในสัปดาห์